Rekonstrukcja piersi

Są dwie główne metody wykorzystywane przy zabiegach rekonstrukcji piersi. W pierwszej do piersi pacjentki zostają wszczepione endoprotezy (implanty). Czasem zabieg składa się z dwóch etapów i pierwszy z nich polega na umieszczeniu pod mięśniem piersiowym większym ekspandera. Drugą metodą rekonstrukcji piersi jest wykorzystanie tkanek własnych pacjentki, przeszczepionych z innego miejsca w ciele. O wyborze metody decyduje pacjentka wspólnie z lekarzem.

Zdarza się jednak, że u niektórych osób możliwa jest tylko jedna metoda rekonstrukcji piersi. Czynnikiem, który bierze pod uwagę lekarz, proponując konkretną metodę, są możliwości anatomiczne np. wielkość piersi i wskazania medyczne.

I metoda – ekspander i endoproteza

Pod skórę i mięśnie piersiowe na klatce piersiowej wszczepia się specjalne urządzenie – tzw. ekspander, który rozciąga tkanki tak, aby przygotować miejsce dla docelowej protezy wewnętrznej. Zabieg wszczepiania ekspandera trwa kilkadziesiąt minut, pacjentka przebywa w szpitalu kilka dni, a potem pojawia się kilka lub kilkanaście razy w szpitalu, w pewnych odstępach czasowych, aby uzupełniać ekspander solą fizjologiczną. Proces rozciągania skóry i tkanek jest długotrwały, tak aby nie doszło do zaburzeń w ukrwieniu, czy martwicy tkanek. Po uzyskaniu odpowiedniego rozciągnięcia tkanek w miejsce ekspandera wprowadzany jest docelowy implant, który jest dopasowywany kształtem i wielkością do naturalnej piersi. 

II metoda – wykorzystanie tkanek własnych pacjentki

Przemieszczenie płatu skóry pacjentki z tkanką tłuszczową z podbrzusza i modelowanie z niego piersi.

W przypadku implantów należy pamiętać, że „nowa” pierś się nie zmieni, podczas gdy zdrowa pierś może się zwiększyć lub zmniejszyć na skutek tycia bądź chudnięcia. W takim wypadku możliwa jest korekta plastyczna drugiej piersi albo wymiana implantu na większy bądź mniejszy.

Przeciwwskazania do metody z zastosowaniem implantów

• przebyta radioterapia. Napromienianie powoduje zmianę w tkance skóry. Staje się ona sztywna, tkanki zanikają i jest to podstawowe przeciwwskazanie do zastosowania implantu. U tych pacjentek powinniśmy proponować tkanki własne.

Przeciwwskazania do metody z zastosowaniem tkanek własnych 

• poprzeczna blizna po przebytej operacji brzusznej,
• ogólnomedyczne, czyli np. choroby krążenia, zaburzenia krzepnięcia krwi, choroby neurologiczne, choroby kręgosłupa, które mogą się pojawiać z wiekiem.

Do zabiegu rekonstrukcyjnego lekarze przystępują zazwyczaj nie wcześniej niż 6 miesięcy do roku od zakończenia leczenia onkologicznego. To czas potrzebny na regenerację. Po leczeniu z wykorzystaniem radioterapii ten okres regeneracji może trwać nawet do 2 lat. Są przypadki, kiedy rekonstrukcję piersi możemy przeprowadzić podczas operacji usuwającej chorą tkankę (czyli podczas zabiegu mastektomii), ale z wyjątkiem sytuacji, gdy chora będzie wymagała agresywnego leczenia, jakim jest chemioterapia czy radioterapia.

Po tego typu zabiegach niezwykle ważna jest rehabilitacja, aby pacjentka wróciła do pełnej sprawności fizycznej. Jeżeli były pobierane tkanki własne z powłok brzusznych, to naturalne jest, że trzeba czasu na zagojenie tych fragmentów ciała.

Konsultacja medyczna

_{M-PL-00003712}